Այսօր երեկոյան 21:00-ին նամազից հետո տուն էի գնում՝ աղոթել էի Թալեաթ փաշայի հոգու համար: Լեոյի փողոցում ինչ-որ հայեր էին հավաքված: Ամբոխից ինձ տեսնելուն պես սկսեցին հայհոյել ու շշեր շպրտել իմ կողմ

0
673

Այսօր երեկոյան 21:00-ին նամազից հետո տուն էի գնում՝ աղոթել էի Թալեաթ փաշայի հոգու համար: Լեոյի փողոցում ինչ-որ հայեր էին հավաքված: Ամբոխից ինձ տեսնելուն պես սկսեցին հայհոյել ու շշեր շպրտել իմ կողմ։ Քանի դեռ կանգնած լիֆս էի դզում, ոչ ոք չէր համարձակվում իմ կողմ գալ։ Դիմեցի ոստիկաններին, որ պաշտպանեն ինձ։ Հրահանգեցին, որ արագ սիկտիրս քաշեմ։ Ես ենթարկվեցի ոստիկանների պահանջին և սկսեցի սկտրվել, այդ ժամանակ մեջքից գրկեցին Ալենի պես: Ասի Հրայր դո՞ւ ես, այ խուլիգան: Պտասխանեց, չէ Կյաժն ա ու էլ ոչինչ չեմ հիշում, խոցման հաճույքից աչքերս լցվեցին: Զգացի ինչպես եմ մայրանում: Շատ կյանքն էին: … Ես լավ եմ: Տեստ արեցի՝ երկու գիծ է: Շնորհակալ եմ մայրացնելու համար: Հ.Գ Կյաժ, մռութս էսօր էլ Կոմայգով եմ զբոսնելու ժամը 22.30: Արի ընդե խուժան : Սփոփիր ինձ:

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here